Al in tiidlang hienen de Stadige Strikers him net sjoen, mar moandeitejûn wie er wer presint. Wy hawwe it hjir oer Kees Castelein. Hy brânde der
fuortendaliks yn en kaam as in prins op it boerd te stean tsjin Tineke Teigeler. De kompetysjelieder en de foarsitter hienen it punt al sa’n bytsje notearre yn gedachten. Opskreaun noch net. Dat wie ek mar goed oars hienen se wer krasse moatten, want it soe noch hiel oars komme. Mooglik wie Kees wat oermoedich en hat er tocht fan: wa docht my wat. Mar ien fan de regels yn it damspul is: Tink net dat je wûn ha sa lang de partij noch net út is. As jo al min of mear yn in oerwinningsroes sitte dan êbet de konsintraasje fuort en strike jo der mar op los. Dat gong dus mis. Tineke hoegde mar ien houtsje te jaan om de hiele janboel fan Kees der ôf te slaan.
Heit Jan Castelein moast it opnimme tsjin Bauke Bos. Sy makken der in moai potsje fan, mar geandewei it spul kaam Jan der hieltiten better op te stean. It omsittend laach hie dat ek wol yn de smizen, mar seach Jan dat sels ek wie de fraach. No dat seach er wol. Hy kaam mei in setsje in houtsje foar en nei in hiele geunstige ôfruil soarge er der foar dat syn spul in ûnnimbere fêsting wie. Bauke Bos hie eins neat mear yn de brij te brokkeljen en Jan wûn mei glâns.
De moaiste partij fan de jûn spilen Willem Schaap mei wyt tsjin Sjoerd Jan
Bakker mei swart. It like frij gelyk op te gean en sa as gewoanwei krimmenearre Bakker oer syn minne stân. Dêr wie by it begjin fan it krimmenearjen noch neat fan te sjen. No sjocht Bakker mooglik krekt wat mear as de omstanners. Op de ein fan it spul die bliken dat hy ferkeard stûn. Willem naam it punt mei nei hûs
Utslaggen. Bauke Bos – Jan Castelein 0 – 1; Willem Schaap – Sjoerd Jan Bakker 1 – 0; Tineke Teigeler – Kees Castelein 1 – 0; Kees Caselein – Cor Kooistra 0 -1; Yn Hartwert Jelle Wiersma – Herman Scheltinga 1 – 0, FK.
Over de auteur