Wyt begjint en wint

Ferline wike binne de Stadige Strikers wer begûn en op de earste jûn is altyd de ledefergadering. Faaks is dit gau klear en kinne de houtsjes noch efkes tefoarskyn tovere wurde, mar dizze kear wie der wat mear te bepraten, dus de houtsjes, klokken en dambuorden krigen noch in wike rêst. Dizze jûn waard wer begûn mei de kompetysje en de sfear siet der goed yn en wêrby opmerkelik wie dat alle dammers dy’t wyt hiene harren partij wûnen. Kees Castelein en Jelle Wiersma wiene as earste út
en Kees hie in moaie set oer de holle sjoen en as er dit al sjoen hie dan wie de partij wierskynlik hiel oars ôfrûn. Jan Castelein waard stadichoan ôfslachte troch Ype Boelens en makke, neffens eigen sizzen, in klassike fout. Cor Kooistra iepene tsjin Tineke Teigeler wat oars as Tineke wend wie en de tredde set wie in ferrassende foar Tineke en doe wie se alhiel út har spul en ferlear de partij. De partij fan de jûn wie dy tusken Willem Schaap en Bauke Bos en dizze duorre frij lang. Willem moppere wat oer in waardeleaze stân en siet yn de Attack-modus. It gefoel by him wie dat er ien achter stie, mar it bleau lang lyk. Hoe kom ik fan dy Bauke ôf, spile troch syn holle, want der kamen de hiele tiid lûkjes yn dy’t er moai foarkomme koe. Op it ein kaam it dochs noch goed foar him, want hy wûn de partij dochs noch en Bauke fûn dat er mei eare ferlern hie.